Strona wykorzystuje pliki Cookies

Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do Twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.

Poznaj

Stary Browar

Idea

Stary Browar w Poznaniu to współczesne centrum handlowe, które jest autentycznym centrum kultury i edukacji. Można tu zrobić zakupy w ponad 200 sklepach, dobrze zjeść, obcować ze sztuką i dobrym designem, brać udział w licznych warsztatach i wydarzeniach, jak koncerty, pokazy, czy spotkania z ciekawymi osobami. Sztuka w Starym Browarze definiowana jest nie tylko przez obecne tu rzeźby, instalacje i świetną architekturę, ale też new true urban experience: sztukę nabywania, sprzedawania, tworzenia. Stary Browar to jedyne w swoim rodzaju żywe centrum miasta, odwiedzane przez 9 milionów osób rocznie. Jest miejscem pełnym prawdziwych i inspirujących historii, które tworzy każdy, kto przekroczy jego ceglane progi. Codziennie.
Stary Browar

Blisko 200 sklepów, kilkadziesiąt restauracji i kawiarni, klimatyczne wnętrza wystawiennicze i eventowe, 8 sal kinowych, 5-gwiazdkowy hotel Blow Up Hall 5050, kluby muzyczne i zabytkowy park - a wszystko to w jednym miejscu w ścisłym centrum Poznania, w niezwykłych przestrzeniach architektonicznych XIX-wiecznego browaru Huggera.

Stary Browar

Dzięki rewitalizacji oryginalnej zabudowy, Stary Browar umiejętnie łączy stare z nowym, historię z nowoczesnym designem.

Historia

1844
1876
1890
1895
1926
1939
1945
1980
1998
1999
2002
2003
2004
2005
2007
2008
2009
Początek XIX wieku
Ambrosius Hugger, niemiecki piwowar ze Schwarzwaldu, otwiera przy ulicy Wronieckiej swój pierwszy zakład w Poznaniu. Ponieważ piwowarstwo zaczynało być wówczas coraz intratniejszym interesem, w 1849 roku rodzina otwiera kolejny browar – tym razem przy ulicy św. Wojciecha. Były to czasy przełomu w branży piwnej, rozpoczęła się także automatyzacja produkcji, zaczęto wykorzystywać maszyny parowe oraz pojawiło się oświetlenie elektryczne. W cień odchodziły małe zakłady: nastawała era browarów przemysłowych. Synowie Ambrosiusa Huggera - Julius i Alfons - w przeciwieństwie do ojca inwestowali już na wielką skalę, tworząc słynne Browary Huggera.
1876 rok
Bracia Huggerowie kupują lodownię oraz dwa domy mieszkalne i oficynę znajdujące się na narożniku ulicy Półwiejskiej i uliczki ciągnącej się od Bramy Wildeckiej, wzdłuż fortyfikacji miejskich obok Fortu Grolman.
Ok. 1890 roku
Podczas rozbudowy Browaru Huggera powstaje Warzelnia, Słodownia i Suszarnia z charakterystycznym kominem. Architektura Browaru Braci Huggerów utrzymana jest w typowym dla ówczesnego budownictwa przemysłowego stylu arkadowym (rundbogenstil) z elewacjami z licującej czerwonej cegły, półkoliście zamkniętymi oknami i prostymi ozdobnikami wykonanymi również z cegły.
Lata 1895 - 1921
Browar braci Huggerów przekształcony zostaje w spółkę akcyjną, co wiąże się z początkiem okresu prosperity firmy. Wokół Dziedzińca powstają budynek biurowy, warsztaty bednarskie oraz nowy komin.
W 1918 roku Browar produkuje prawie 72 000 hektolitrów piwa trzech marek: Kryształ (piwo jasne na sposób pilzneński), Specjał (ciemne monachijskie) oraz Porter.
Lata 20. i 30. XX wieku
Około roku 1926 Browar zostaje przejęty przez Koncern Chemiczny dr Romana Maya; zaś w roku 1937 przez Browar Związkowy Związku Restauratorów (spółkę 82 udziałowców).
II wojna światowa
We wrześniu 1939 roku Browar przechodzi pod zarząd niemiecki i do 1944 roku trwa w nim produkcja piwa. Wtedy to Niemcy przekształcają piwnice i podziemia Browaru na bunkry i schrony. Podczas walk o Poznań Browar ulega znacznemu zniszczeniu.
Po II wojnie światowej
Po zakończeniu wojny Browar przejmują Zakłady Piwowarskie, a przedsiębiorstwo zostaje upaństwowione.
1980
Po zamknięciu Browaru jego zabudowania stopniowo niszczeją. Do 1997 funkcjonuje tu mała wytwórnia wód gazowanych, jednak nie wiąże się to z podjęciem żadnych prac renowacyjnych.
Grudzień 1998 roku
Należąca do Grażyny Kulczyk spółka Fortis „Nowy Stary Browar” wykupuje nieruchomości na ul. Półwiejskiej od firmy Lech Browary Wielkopolskie. Po pozyskaniu sąsiednich gruntów od Agencji Mienia Wojskowego i podmiotów prywatnych, Fortis rozpoczyna prace nad projektem Centrum Biznesu i Sztuki Stary Browar 50 50. Termin realizacji zaplanowany jest na koniec 2003 roku.
Lata 1999 - 2002
Teren zostaje uprzątnięty, a następnie udostępniony teatrom. Kolejno wystawione zostają sztuki: „Koriolan” Szekspira, „Carmen” Georges’a Bizeta, „Makbet” Giuseppe Verdiego oraz „Rigoletto” Verdiego. Swój sukces widowiska zawdzięczają w dużej mierze niezwykłej atmosferze miejsca, a dzięki transmisji na żywo w 2 programie TVP spektakl „Makbet” obejrzeć może cała Polska.
2002
Rusza budowa pierwszego etapu Centrum Sztuki i Biznesu Stary Browar.
5 listopada 2003 roku
Otwarcie Atrium z ponad setką sklepów, restauracjami i powierzchnią biurową.
Stary Browar, jako jeden z 20 budynków powstałych po 1989 roku, dołącza do renomowanej wystawy „Polska. Ikony architektury”.
29 kwietnia 2004 roku
Otwarcie Dziedzińca Sztuki połączone z wystawą prac światowej sławy włoskiego designera i architekta Alessandro Mendiniego.
9 grudnia 2005 roku
Po zdobyciu tytułu najlepszego centrum handlowego w Europie, Stary Browar zostaje uznany za najlepsze centrum handlowe świata przez Międzynarodową Radę Centrów Handlowych (ICSC). Oprócz architektury budynków, jury tego prestiżowego konkursu doceniło przede wszystkim unikatowe połączenie aktywności kulturalnej z działalnością komercyjną.
11 marca 2007 roku
Otwarcie drugiego skrzydła Starego Browaru - Pasażu.
Kwiecień i grudzień 2008 roku
Stary Browar ponownie zostaje uznany przez Międzynarodową Radę Centrów Handlowych za najlepsze centrum handlowe, najpierw w Europie, a następnie także na świecie - tym razem w kategorii Rozbudowa.
Styczeń 2009 roku
Organizowany corocznie przez Stary Browar Art & Fashion Festival zostaje wyróżniony tytułem Doskonałości Mody 2008 w kategorii Najważniejsze Wydarzenie Modowe przez magazyn Twój Styl, a rok później - tytułem Doskonałości Mody 2009 w specjalnie dla niego utworzonej kategorii Edukacja Doskonała.

Dzieła sztuki w starym browarze

Thsuki-no-hikari (Blask Księżyca)

Monumentalna rzeźba Igora Mitoraja „Blask Księżyca” przedstawia fragment ludzkiej twarzy na wzór sztuki antycznej. Nazywana przez poznaniaków „Maską” lub po prostu „Mitorajem”, jest jednym z najpopularniejszych miejsc umawiania spotkań w mieście.

Igor Mitoraj - jeden z najsłynniejszych polskich rzeźbiarzy, przez lata mieszkający i tworzący we Francji i Włoszech. Jego prace eksponowane są w wielu prestiżowych lokalizacjach na świecie. Charakterystycznym elementem wszystkich dzieł Mitoraja są usta - mają zawsze ten sam kształt warg artysty. To jego swoisty podpis.

Konflikt między dobrem, a złem

Rzeźba Piotra Kurki, czarno-biała, marmurowa ławka, na której można przysiąść, symbolizuje stan walki między jasną i ciemną stroną życia. Na jej białej części została umieszczona figura kruka. Legenda głosi, że każdy kto go pogłaszcze, skorzysta ze słynnej mądrości ptaka i z większą łatwością będzie rozwiązywać najtrudniejsze życiowe problemy.

Piotr Kurka - poznaniak, rzeźbiarz i wykładowca Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Współtwórca legendarnej grupy Koło Klipsa oraz laureat międzynarodowych stypendiów naukowych, m. in. Rockefeller Foundation, Pollock-Krasner Foundation.

Opertus Lunula Umbra (Ukryty Cień Księżyca)

Chociaż inspiracją dla Choe U’Ram’a do stworzenia „Ukrytego Cienia Księżyca” była niewątpliwie poświata ciała niebieskiego, dla poznaniaków instalacja umieszczona nad słynną Szachownicą, to po prostu „Krewetka”. Rzeźba Koreańczyka jest konstrukcją kinetyczną. W określonych godzinach porusza się, przypominając wtedy... oddychającego skorupiaka.

Choe U’Ram - urodzony w Seulu, w swojej pracy artystycznej wymyśla niezwykłe istoty, łączące pełen technologii, industrialny świat z azjatyckim, głębokim szacunkiem dla natury. Opertus Lunula Umbra powstał z inspiracji zabytkowymi statkami w porcie w Liverpoolu, a wśród wymyślonych przez Koreańczyka rzeźb można znaleźć m.in. niezwykłe żyjątka z tokijskiego metra, czy przypominające latarnię uliczną stworzenie w Los Angeles.

Citta Gentile (Wrażliwe Miasto)

„Citta Gentile” to instalacja przygotowana specjalnie dla przestrzeni Starego Browaru z okazji rozpoczęcia działalności Art Stations Foundation. Rzeźby mające kształt wymyślonego przez artystę alfabetu (używa go także w innych pracach), prezentują miasto w wymiarze metafizycznym: są jednocześnie tkanką miejską i zamieszkującą je społecznością. Każda z nich ma w sobie elementy formalne, uporządkowane, ale też chaos i delikatność. Jak każde miasto i jego obywatele.

Alessandro Mendini - wybitny włoski architekt, projektant i artysta, „maestro del design”. Jego prace, zarówno teoretyczne jak i dzieła sztuki, tworzą kanon postmodernistycznego designu. Konsultuje projekty dla najsłynniejszych marek - od modowych przez samochodowe po elektroniczne.

Henyo-Penyo Myomyonmyo

„Henyo - Penyo Myomyonmyo“ to postać chłopca ubranego w jeansy Moschino, zwanego przez bywalców Starego Browaru Heńkiem, symbolizująca niewinne, pozbawione zmartwień, szczęśliwe dzieciństwo. Warto jednak wiedzieć, że rzeźba jest częścią większego cyklu związanego z atakiem na Hiroshimę.

Mr. - japoński artysta i performer, protegowany Takashiego Murakamiego, członek jego słynnej grupy Kaikai Kiki, działającej w Tokio i Nowym Jorku. Zanim jego dzieła stały się sławne, szkicował swoje prace na odwrocie sklepowych rachunków.

Relief fasady

Wspólne dzieło projektantów Starego Browaru - Studia ADS i artysty Adama Garnka. Architekci stworzyli szklaną bryłę podzieloną kilkupiętrowymi, poziomymi pasmami. Wewnątrz umieszczona została instalacja świetlna, która w nocy zamienia fasadę w migoczącą, półprzezroczystą ozdobę.

Studio ADS założone zostało przez Piotra Berełkowskiego, czterokrotnego zdobywcę nagrody im. Jana Baptysty Quadro. Studio było wielokrotnie nagradzane, również za Stary Browar.

Adam Garnek to konstruktor misternych instalacji, maszyn i urządzeń, które tylko pozornie służą praktycznym celom. Najchętniej wykorzystuje do tego stal.

Kufel

Wykonany z brązu kufel został zaprojektowany przez Wojciecha Kujawskiego z okazji otwarcia Pasażu. Uroczyste odsłonięcie tej nietypowej rzeźby wiązało się z ustanowieniem aż dwóch rekordów Guinessa: to największy kufel do piwa na świecie, do tego wypito z niego najwięcej litrów piwa! Zdobi go sześć postaci. Każda sprawia wrażenie bardzo zajętej swoimi sprawami.

Wojciech Kujawski - artysta, profesor sztuk plastycznych, dziekan i oddany pedagog, wyróżniony licznymi nagrodami. Jako jedyny reprezentował Polskę z okazji 100-lecia biennale w Wenecji.

Torso del lago (Tors nad jeziorem)

Dzieło Igora Mitoraja odwołujące się do mitologii. Jest w nim piękno i idealne proporcje rzeźby klasycznej, ale też typowy dla twórcy element niepokoju - pęknięcia i rysy, które uzmysławiają odbiorcy niedoskonałość ludzkiej natury i ulotność jego egzystencji.

Igor Mitoraj - jeden z najsłynniejszych polskich rzeźbiarzy. Jego prace eksponowane są w wielu prestiżowych lokalizacjach na świecie.

Eros alato (Eros skrzydlaty)

Praca Igora Mitoraja inspirowana klasyczną rzeźbą grecką i renesansową. Podobnie jak w innych dziełach rzeźbiarza, będącymi refleksją nad pięknem ludzkiego ciała, pojawiają się tu elementy - rysy, pęknięcia i fragmentaryczność, symbolizujące jego niedoskonałość i przemijanie.

Igor Mitoraj - jeden z najsłynniejszych polskich rzeźbiarzy. Jego prace eksponowane są w wielu prestiżowych lokalizacjach na świecie.

Bez tytułu

Instalacja powstała z okazji obchodów 750-lecia Miasta Poznania na kolumnach Teatru Wielkiego w Poznaniu. Żółto-zielone pasy, które przez miesiąc zdobiły jego fasadę. Dzieło wpisuje się w ideę łączenia malarstwa i architekturę. Obecnie zajmuje miejsce zaskakujące - wyraziście wpisuje się w najbardziej ruchliwy ciąg komunikacyjny Atrium Starego Browaru.

Leon Tarasewicz - polski artysta białoruskiego pochodzenia. Jedną z jego idei jest rozszerzanie malarstwa poza granice płótna, wprowadzanie go w miejską przestrzeń.

Untitled (The Year We Made Contact)

Jedyne dzieło Uklańskiego prezentowane w przestrzeni publicznej w Polsce. Głównym elementem instalacji jest olbrzymi gobelin, nawiązujący stylistyką do bardzo rozpoznawalnego klimatu teatru Kantora i Szajny. Częścią pracy jest obraz “Czerwony Karzeł”. Treść instalacji należy odczytywać poprzez symboliczne i ironiczne odniesienia do kultury popularnej.

Piotr Uklański - światowej sławy polski artysta, fotografik i performer mieszkający i tworzący w Nowym Jorku.

Bez tytułu

Rzeźb Sylwestra Ambroziaka nie sposób pomylić z pracami jakiegokolwiek innego artysty. Wyolbrzymione i karykaturalne figury o grubo ciosanych sylwetkach, długich kończynach i nieproporcjonalnych do ciała głowach, są niczym uniwersalne przypowieści o egzystencji człowieka, jego godności, ale i ułomności.

Sylwester Ambroziak - jeden z najbardziej rozpoznawalnych polskich artystów, znany przede wszystkim jako twórca pokaźnych rozmiarów rzeźb w drewnie. W swojej twórczości odwołuje się m.in. do kultury afrykańskiej, amazońskiej i komiksu.

Blow Up Commission

Instalacja przygotowana specjalnie dla Blow Up Hall 5050 przez Rafaela Lozano-Hemmera z myślą o unikalnym charakterze wnętrza hotelu. To od niej pochodzi nazwa hotelu. Dzieło składa się z ekranów plazmowych, czujników ruchu, kamer i komputerów, które działają w interakcji z poruszającymi się w pomieszczeniu osobami. Dzięki temu każdy, kto je mija, na chwilę staje się fragmentem sztuki.

Rafael Lozano-Hemmer - artysta urodzony w Meksyku, słynący z wykorzystywania w swoich pracach robotyki i najnowszych technologii. Wśród jego prac zlokalizowanych na całym świecie znajdują się rzeźby kinetyczne i instalacje typu enviroments.

VB 43.019

Fotografia VB 43.019 jest efektem performence’u Vanessy Beecroft. Nieokazujące emocji, nagie kobiety ustawione w galerii przez artystkę, były przez wiele godzin obserwowane i fotografowane przez publiczność.

Vanessa Beecroft - włoska artystka, słynie z organizacji performence’ów, w których podejmuje dialog z kobiecym ciałem, poruszając m.in. temat jego uprzedmiotowienia.

VB 52.100 (Castello di Rivoli, Turin)

Monumentalna fotografia jest fragmentem dokumentacji performance’u przeprowadzonego przez Vanessę Beecroft w Castello di Rivoli w Turynie w 2003 roku. Autorka po raz kolejny w swojej sztuce podjęła dialog z traktowaniem kobiecego ciała przedmiotowo oraz z regułami jego eksponowania, panującymi w świecie mody i mediów.

Vanessa Beecroft - włoska artystka, słynie z organizacji performence’ów, w których podejmuje dialog z kobiecym ciałem, poruszając m.in. temat jego uprzedmiotowienia.

Mała biała sukienka

Fotografia łączy w sobie wyrafinowaną prostotę kompozycji z aurą niepokoju. Ubranie jest śladem po ciele osoby, której losów nie jest dane widzowi poznać.

Jadwiga Sawicka - polska malarka i fotograf, autorka tzw. instalacji tekstowych, także w przestrzeniach publicznych. Charakterystycznym motywem jej prac są słowa i ubrania.

Kolorowa sukienka

Ten „portret” rzeczy to pośrednio także portret osoby, która niegdyś ją nosiła. Jej wygląd nie jest nam znany, ale wyobrażenie, jakie budzi, jest niezwykle silne, niemal namacalne.

Jadwiga Sawicka - polska malarka i fotograf, autorka tzw. instalacji tekstowych, także w przestrzeniach publicznych. Charakterystycznym motywem jej prac są słowa i ubrania.

Cream Pie

Zmysłowa fotografia w restauracji hotelu Blow Up Hall 5050, oddziałuje na widza poprzez dwuznaczną barwę i kształt. Artysta intencjonalnie używa różu, traktowanego po macoszemu w świecie sztuk pięknych, jako symbol popkultury, kiczu i złego gustu. Tu ma być symbolem wyzwolenia, seksualności i pożądania, niezależnie od płci i orientacji seksualnej.

Maurycy Gomulicki - malarz, grafik, fotograf, a także kurator. Swoje życie dzieli pomiędzy Warszawę i Meksyk. Mottem jego sztuki jest "przyjemność i rozkosz”, a inspirują go tematy, które nabierają zupełnie nowego znaczenia po przeniesieniu do innego obszaru kulturowego.

Tea Ceremony

Jeden z serii autoportretów Mariko Mori. Artystka przebrana za sekretarkę z korporacji, sfotografowała siebie na ruchliwej ulicy podczas serwowania herbaty. Uzyskany efekt to połączenie zachodnich wyobrażeń na temat Japonii z erotycznymi fascynacjami samych Japończyków, które odzwierciedlone zostają w postaci kobiety niczym seksownego, uległego cyborga.

Mariko Mori - japońska artystka, znana z nawiązywania w swojej twórczości do komiksów i filmów science-fiction. Jedna z najsłynniejszych instalacji Mori, „Ring: One of Nature”, została zaprezentowana publiczności w czasie Igrzysk Olimpijskich w Rio de Janeiro w 2016 roku.

Silver Arrow

Praca ,,Silver Arrow” przedstawia fragment karoserii samochodu wyścigowego McLarena. Artysta potraktował wyjęty z kontekstu fragment bolidu Formuły 1 jako wyrafinowaną, przypominającą współczesną rzeźbę formę.

Michael Najjar - niemiecki fotograf mieszkający z Berlinie, zafascynowany najnowszymi technologiami i ich wpływem na zmieniający się świat, genetyką oraz ewolucją człowieka. Do tworzenia swoich prac używa autorskich programów komputerowych.

San Sebastian 1 (Fundacion COFF)

„San Sebastian 1” to efekt performance’u zorganizowanego w Fundacion COFF w San Sebastian w Hiszpanii. Podczas wydarzenia artysta ,,wpisał” modeli w charakterystyczną architekturę budynku.

Spencer Tunick - kreator performence’ów z udziałem setek nagich ochotników. Największy z nich miał miejsce w 2007 roku w Meksyku, kiedy to w instalacji fotograficznej wzięło udział 18 tys. nagich osób.

Archives nationales #09

Fotografie autorstwa Patricka Tourneboeuf, ukazują stare woluminy ksiąg i niekończące się zbiory dokumentów z Archiwum Narodowego w Paryżu.

Patrick Tourneboeuf - francuski artysta, specjalizujący się w wykonywaniu wielkoformatowych zdjęć wnętrz i przestrzeni urbanistycznych.

Archives nationales #16

Fotografie autorstwa Patricka Tourneboeuf, ukazują stare woluminy ksiąg i niekończące się zbiory dokumentów z Archiwum Narodowego w Paryżu.

Patrick Tourneboeuf - francuski artysta, specjalizujący się w wykonywaniu wielkoformatowych zdjęć wnętrz i przestrzeni urbanistycznych.

Irrlichter

Instalacja umieszczona w holu hotelu Blow Up Hall 5050 składa się z dwóch podłużnych, fluorescencyjnych jarzeniówek, które dzięki specjalnemu napędowi obracają się, oświetlając po zmierzchu przestrzeń hotelowego lobby .

Sebastian Hempel - niemiecki artysta, laureat wielu nagród. Tworzy przede wszystkim instalacje, w których szczególną rolę odgrywa ruch oraz wizualne i przestrzenne efekty świetlne.

Nagrody i wyróżnienia

{{cutTitle(v.title, 12)}}

ZWIEDZANIE Z PRZEWODNIKIEM

Wszystkich, którzy chcą lepiej poznać przestrzenie Starego Browaru i jego historię zapraszamy na zwiedzanie z przewodnikiem. Gwarantujemy pasjonujące opowieści pełne ciekawostek oraz prezentację niezwykłej architektury, najciekawszych miejsc i stałej kolekcji dzieł sztuki Starego Browaru. Wystarczy zgłosić się do naszych punktów informacyjnych i umówić na dogodny termin.

Prosimy o umawianie terminu zwiedzania z dwutygodniowym wyprzedzeniem.

E-mail: informacja@starybrowar.com
Informacja Atrium: tel. 61 859 60 50
Informacja Pasaż: tel. 61 677 14 00

Wirtualny spacer

Przejdź się po Starym Browarze i odkryj nasze wyjątkowe butiki, restauracje i kawiarnie, podziwiając niezwykłe wnętrza Centrum.

Zobacz